close
تبلیغات در اینترنت
رمضان

 

در اغتنام فرصت هاى ملکوتى ماه مبارک رمضان

گاهى که تنهایى، آینه برمیدارى و به چهره خویش مینگرى، تا نیک و بد و زشت و زیباى آن را ببینى.  

خلوت با خویش، براى شناخت «خود»! شاید در حضور جمع، شرم کنى، ولى درتنهایى، خجالت و شرمى نیست، چون نگاه و مراقبتى نیست، جز همان که نگاهش همه جاهست و مراقبتش دائمى است.

ماه رمضان، به نوعى فصل محاسبه است.

و شاید در حضور جمع و ازدحام روزمرگی نتوانی و مجالی نیابی تا از خودت حساب بکشی!

محاسبه‏ و مراقبه‏ هم یک آینه است، اما ... پیش چهره جانت و در برابر روحت

اینجا هم خلوت و تنهایى و فراغت، چاره ‏ساز است.

لحظات سرشار از برکات و معنویات فراغرمضان از همین فراغت هاى مطلوب و دوست داشتنى ‏است.

فرصت ‏خلوت با خویش و خداست، ساعات حضور در مجلس «مراقبه‏» و «محاسبه‏»است، موعد امتحان اخلاص است، فرصتى است تا «دفتر دل‏» را بگشایى و «کتاب عمل‏»را بازخوانى کنى

تو که میگفتى: مجال و حالى نیست، گرفتاریها و مشکلات و ...

فرصتى براى «رسیدن به خود» نمىیگذارد، اینک، این همان مجال و فرصت ناب! تو باید آموخته و تمرین کرده باشى، «تنهایى در جمع‏» را، «خلوت‏» در «ازدحام‏»را، «سکوت در هیاهو» را، رمضان چیست و تو در کجاى این «قطعه‏ اى از بهشت‏» قرار دارى که موهبت ‏خدا براى زمینیان است؟

با کدام دعوت به این ضیافت آمده‏ اى؟

سر کدام سفره و مائده معنوى نشسته‏ اى و فیض حضورت و بهره آمدنت چیست؟

این نیز نوعى محاسبه و حساب کشیدن از خویش را میطلبد.

سر سفره ضیافت الهى نشسته‏ اى؛

سحرهاى پر برکت، افطارهاى پرمعنویت، شبهاى دعاى افتتاح و کمیل ، جلسات دعا وترتیل و تلاوت و تواشیح ، حالات پرجذبه انس با قرآن و مفاتیح، تهجد و سحرخیزى وچشمان بیدار قبل از فجر دعاهاى روزانه ، همه و همه مائده‏ هاى آسمانى این «شهرالله‏» است و تو را فرا خوانده‏ اند، تا به قدر تشنگى و توان و در حد ظرفیت وجودى ‏از این «چشمه رحمت‏» بنوشى و از «جان جامه تقوا» بپوشى و در راه عبودیت ‏خدا بکوشى.

اینک که آمده‏ اى و مهمان این بزم حضورى، وقت تنگ و مجال گذرا را باید مغتنم ‏شمرد.

با چه آمده‏ اى و با چه بازمی‏گردى؟

و کدام تغییر حالت و خصلت و عادت را از این «ماده خودسازى‏» به ارمغان خواهى ‏برد؟

خودمانى بودن با خدا هم موهبتى است! کسى نیست که بشنود، خودت هستى و خدایت.

با خودت صمیمى باش، یک ‏رو و خودمانى و بیپرده.

کمى در کوچه پس کوچه‏ هاى روح خویش بگرد.

لحظاتى «کارنامه‏» خود را مرور کن، چه می‏بینى؟...

نقاط روشن آن بیشتر است، یا نقاط تیره‏ اش؟

«حسنات‏» و «سیئات‏»، چه نسبتى با هم دارند؟

ماه ها انتظار مىیکشیدى که باز هم «ماه خدا» فرا رسد و دست نیاز و پاى طلب، به این آستان و این سوى ، برآورى و بکشى.

براى فرا رسیدن دوباره «شبهاى قدر» لحظه ‏شمارى میکردى.

هنوز لذت اشک ریختن‏ها و نالیدن‏ها و تضرعهاى شبهاى «احیاء» در کام جانت ‏باقى ‏است و طراوت معنویت ‏بار آن همخوانى و همنالى با انبوه خداجویان عاشق و صادق، هنوز هم چون نسیمى خوشبوى، فضاى جانت را معطر ساخته است.

بنا بود در رمضان گذشته ، آمرزیده شوى و «غفران الهى‏» را چون مدالى بر گردن ‏بیاویزى، اما چه شد؟

امسال، رمضان همان حال و هواى معنوى را دارد.

رحمت الهى همیشه جارى و سارى است ، اگر کوتاهى است، از ماست. «گر گدا کاهل ‏بود، تقصیر صاحبخانه چیست؟» آن اشکها و ناله‏ ها چه شد و کجا رفت؟

تنها براى آن چند «شب قدر» نبود.

قرار نبود که آن گریه‏ ها و تضرع ها و از عمق جان به درگاه خدا نالیدن‏ها و خود را حقیر و فقیر و مسکین و نیازمند دیدن و دانستن‏ها مخصوص «شبهاى احیا» باشد ودر فضاى مسجد و مصلا جا بماند.

امسال هم، قرار نیست که تاملات رمضان را، شبهاى سرنوشت ‏ساز قدر را، لحظات‏ نورانى و عرفانى سحر را، حالات خوش جلسات دعا و قرآن را، حضور قلب نماز شب ونوافل را در ماه رمضان جا بگذارى و باز هم عریان از این همه جامه ‏هاى بهشتى، وارد شوال شوى.

پس «عید فطر» براى چیست؟

آنچه عیدى خواهى گرفت، باید در طول سال و همه عمر، همراه داشته باشى، خرجش‏ نکنى، جایى جا نگذارى، گم نکنى، از دستت نگیرند ...

راستى ... سوغاتت در این سفر معنوى به «شهر الله‏» چیست؟

بارى ... آینه بردار، کمى در خویش بنگر، در خلوت خویش، با خودت صمیمى باش.

کیستى، کجایى؟ چه می‏کنى؟ چه دارى؟

رمضان را مفت از کف مده!


امتياز : نتيجه : 6 امتياز توسط 6 نفر مجموع امتياز : 6

برچسب ها : رمضان ,
بازديد : 103
تاريخ : سه شنبه 18 تير 1392 زمان : 18:7 | نويسنده : Amir | نظرات ()